شبها با اضطراب می خوابیدم
خودکم بینی من خیلی زیاده و عمیقه اما نسبت به ابتدای درمان اونقدر کم شده که در جمع حرف دارم برای گفتن- تونستم وارد رابطه عاطفی بشم، رابطه عاطفی سالم.
گرفتگی صدا و درد قفسه سینه و اینکه چیزی در گلومه واقعا برام اذیت کننده بود و مشغولیت فکری زیادی برام آورده بود و خداروشکر الان اون مشغولیت فکری رو ندارم
من راحت تر از قبل دارم خودم رو زندگی می کنم، باج نمی دم، عذاب وجدان ناشی از اینکه مسئولیت همه چیز با منه رو ندارم/.
من قبلا تو موقعیت اسرس زا اینطور بود که فقط به فکر بقیه بودم که چکار کنم براشون. الان بیشتر به فکر خودم هستم و ازشون دوری می کنم. راحت تر گوش می دم و حق بیشتری رو برای خودم درنظر می گیرم.
موقعیت استرس زایی مثل انتظار دعوای خانوادگیم کمی کمتر شده اما واقعا هنوز هست.
راحتتر، با عذاب وجدان کمتر و خودم را بیشتر زندگی می کنم. شادتر، امیدوارتر و انگار زنگی برام بیشتر واقعی و کمتر ذهنی شده
